Pasożyty wątroby – motylica wątrobowa i tasiemiec bąblowcowy

Pasożyty są organizmami, które żerują na żywicielu. Zwykle powodując do tego choroby. W przypadku pasożytów wątroby istnieje jeden pasożyt, który żeruje typowo na człowieku – jest nim motylica wątrobowa. Istnieje jednak także inny pasożyt, który pośrednio żeruje na człowieku i jego wątrobie (człowiek jest pośrednim żywicielem) – tasiemiec bąblowcowy. Poniżej opisano obydwa pasożyty.

Motylica wątrobowa

Dorosła postać motylicy wątrobowej - zdjęcie

Motylica wątrobowa jest typowym pasożytem wątroby bytującym w człowieku.

Motylica wątrobowa jest to przywra z podgromady płazińców. Jest to pasożyt, który nie może istnieć bez swojego żywiciela. Ostateczna, dorosła forma motylicy wątrobowej pasożytuje u ostatecznych żywicieli, którymi są bydło, owce czy też człowiek. Pasożyt ten żyje w przewodach żółciowych, ale też zdarza się, że może znaleźć się w samej wątrobie (w miąższu). Do zarażenia pasożytem dochodzi zwykle latem i jesienią. U człowieka wywołuje on chorobę zwaną fascjolozą.

Budowa motylicy wątrobowej

Motylica wątrobowa sięga długości około 50 mm oraz szerokości do 13 mm. Ciało pokryte jest elastycznym oskórkiem o szarawej barwie. Pokryte jest małymi kolcami. Przód motylicy ma kształt stożkowaty. Pasożyt posiada dwie przyssawki bez haczyków (nieuzbrojone).

Pasożyt ten jest obojnakiem. Oznacza to, że posiada narządy płciowe męskie i żeńskie. W związku z czym może samodzielnie się rozmnażać.

Cykl życia motylicy wątrobowej

Motylica wątrobowa ma skomplikowany cykl życia. W postaci dorosłej występuje tylko u ostatecznego żywiciela. Pośrednim żywicielem jest ślimak. Cykl życia motylicy wygląda następująco:

  1. Jaja pasożyta wydalane są z kałem (wydala je ostateczny żywiciel – bydło, ewentualnie człowiek).
  2. Jaja dostają się do otoczenia wodnego (poza żywicielem mogą przetrwać do 6 miesięcy).
  3. W wodzie przeistacza się w pierwszą wersję larwy – miracidium.
  4. Larwa przedostaje się do ciała ślimaka (pośredniego żywiciela),
  5. W ślimaku zachodzą kolejne zmiany. Najpierw larwa przekształca się w następną postać (sporocystę), następnie w wyniku rozmnażania bezpłciowego przechodzi do kolejnego stadium zwanego rediami (redie). Ostatnie stadium larwy w ślimaku nosi nazwę cerkarii. Całość przemian w ślimaku trwa do dwóch miesięcy.
  6. Cerkaria albo trafia do żywiciela ostatecznego, albo opuszcza ślimaka osiadając na liściach i trawie.
  7. Po opuszczeniu ślimaka larwy otorbiają się i przekształcają w metacerkarię. W tej postaci może przetrwać nawet pół roku.
  8. Następnie metacerkaria trafia do ostatecznego żywiciela przez zjedzenie. W przewodzie pokarmowym wędruje do jelit, gdzie przebija się przez ściankę jelita cienkiego i z krwią wędruje do kanałów żółciowych i wątroby – tam dorasta.

Tasiemiec bąblowcowy

Tasiemiec bąblowcowy jest płazińcem z gromady tasiemców. Jest to groźna postać pasożyta.  Jego dojrzała postać żeruje w jelicie cienkim psów, psowatych dzikich zwierząt jak wilki czy lisy. Czasami też żeruje w kotach. Są to żywiciele ostateczni. Czasami zdarza się, że jaja wydalane przez żywiciela ostatecznego osadzają się na sierści, bądź pokarmach (np. jagody w lesie) – wówczas możliwe jest połknięcie jaj przez inne organizmy. Wtedy rozwijają się w organizmie żywiciela pośredniego. Mogą to być świnie, krowy, czasami też człowiek. U człowieka tasiemiec bąblowcowy wywołuje chorobę zwaną bąblowicą.

Masz chorą wątrobę? Wypróbuj naturalny Ostropest Witalny i pomóż sobie jak wiele tysięcy Polaków. Zamów teraz!

Budowa tasiemca bąblowcowego

Tasiemiec bąblowcowy zwykle nie przekracza długości 6 mm – jego dorosła postać.  Pasożyt ten ma okrągłą główkę. Jest to pasożyt uzbrojony – posiada haczyki. Tasiemiec ten składa się z 3-4 członów. Najstarszy człon wypełniony zapłodnionymi jajami odrywa się i jest wydalany z kałem u żywiciela ostatecznego. Pasożyt ten jest obojnakiem.

Cykl życia tasiemca bąblowcowego

Cykl życia tasiemca bąblowcowego jest stosunkowo nieskomplikowany. Jego dorosłą postać posiadają zwierzęta mięsożerne – zwykle dzikie.  Psy, szakale czy wilki są żywicielami ostatecznymi. W jelicie cienkim odrywa się część tasiemca z jajami, a te są wydalane z kałem. Mogą one trafić na jagody, trawę, sierść czy w inny sposób do pożywienia. Wówczas zwierzęta te mogą połknąć jaja, które ponownie rozwijają się w ich organizmach –  w ten sposób kończy się cykl życia tasiemca bąblowcowego.

Niestety czasami może się zdarzyć, że jaja zostaną połknięte przez żywiciela pośredniego jak krowa, czy człowiek. Wówczas w żołądku lub jelicie jajo przechodzi do pierwszej fazy larwalnej tzw. onkosfery. Larwa szybko przedostaje się z krwią do najważniejszych narządów żywiciela. Najczęściej trafia do wątroby, ale także do płuc, nerek czy mózgu. Tam przemienia się w kolejne stadium zwane bąblowcem. Pasożyt ten wywołuje w zainfekowanych organach bąblowicę.

© 2014 watroba.net.pl