Bąblowica – echinokokoza

Bąblowica (nazywana też echinokokozą) jest chorobą pasożytniczą wywołaną przez tasiemca bąblowcowego. Jest to choroba tzw. „brudnych rąk”, gdyż do zarażenia dochodzi zwykle przez nieodpowiednią higienę. Pasożyty zwykle osiadają w wątrobie tworząc torbiele sięgające nawet 30 cm. Możliwe jest też osiadanie pasożyta w płucach, nerkach, czy sporadycznie w mózgu. Człowiek jest przypadkowym żywicielem tego pasożyta. Ze względu na rodzaj pasożyta można wyodrębnić 2 typy choroby:

  1. bąblowica jednojamowa – łagodniejsza i częstsza postać choroby (tasiemiec jednojamowy zwykle pochodzi od psów),
  2. bąblowica wielojamowa – groźniejsza i znacznie rzadsza postać choroby (tasiemce wielojamowe pochodzą często od lisów).

Objawy bąblowicy

Usunięty torbiel z wątroby

W przypadku dużych torbieli wywołanych tasiemcem bąblowcowym niezbędne jest ich chirurgiczne usunięcie.

Bąblowica może przebiegać bezobjawowo nawet przez kilkanaście lat. Głównym objawem jest torbiel lub więcej torbieli na wątrobie (lub też innym zaatakowanym narządzie). Torbiel może się rozrastać do dużych rozmiarów. Wówczas mogą występować takie dolegliwości jak bóle brzucha,  ucisk, zapalenie wątroby czy nawet żółtaczka. Należy uważać, aby torbiel nie pękła, gdyż wówczas może dojść do poważnych silnych reakcji alergicznych i rozprzestrzenienia pasożyta.

Masz chorą wątrobę? Wypróbuj naturalny Ostropest Witalny i pomóż sobie jak wiele tysięcy Polaków. Zamów teraz!

Postać wielojamowa jest znacznie groźniejsza. Wątroba jest niszczona – miąższ wątroby. Pasożyt wędruje czasem do mózgu powodując kolejne objawy. Śmiertelność w tej postaci sięga nawet 90%.

Ze względu na umiejscowienie pasożyta można wyodrębnić takie objawy, jak:

  • wątroba – ucisk, zapalenie wątroby, żółtaczka,
  • płuca – bóle w klatce piersiowej, duszności, kaszel, plucie krwią,
  • nerki – krwiomocz, zaburzenie czynności nerek, bóle nerek,
  • mózg – bóle głowy, zaburzenia psychoneurotyczne wynikające z uszkodzenia mózgu.

Drogi zakażenia tasiemcem bąblowcowym

Tasiemcem bąblowcowym można się zarazić przez połknięcie jego jaj. Do zakażenia może dojść właściwie wszędzie – na wsi, w lesie, w mieście (wynika to z bytowania tego pasożyta oraz odporności i długiej wytrzymałości jaj). Do zarażenia zwykle dochodzi przez kontakt z sierścią psa czy też kota, a także dzikich zwierząt. Możliwe jest także zakażenie przez nieumyte owoce i warzywa, na których znajdują się jaja. Przykładowo zarazić się można:

  • przez sierść psa, kota, lisa (jaja wydalane z kałem osiadają na sierści),
  • przez jedzenie nieumytego runa leśnego (jagody, poziomki, grzyby),
  • przez jedzenie nieumytych warzyw i owoców (zwłaszcza, gdy mają dostęp do nich dzikie zwierzęta – np. na działkach).

W celu zapobiegania zakażeniu należy dbać szczególnie o higienę, myć warzywa i owoce, odrobaczać psy i koty, nie pozwalać, aby zwierzęta domowe bawiły się dzikimi gryzoniami. Osoby mające kontakt z dzikimi zwierzętami powinny używać rękawic ochronnych. Bezwarunkowo nie należy dawać dostępu zwierzętom domowym do wody, którą używamy.

Leczenie bąblowicy

Leczenie bąblowicy jest długotrwałe. Zwykle polega na usunięciu chirurgicznym pasożytów wraz z częścią zainfekowanego organu. Stosuje się także środki pasożytnicze – terapia może trwać nawet kilka lat. Czasami niektóre środki należy stosować do końca życia w celu zapobiegnięciu nawrotowi choroby.

© 2014 watroba.net.pl